دانلود آهنگ وحید موسویان به نام امید

دانلود آهنگ وحید موسویان به نام امید

هم اکنون از رسانه همه تو موزیک تقدیم شما


متن آهنگ

یه تالاب ِ ساکت تویه سینه مه
شبیه اش رو هیچ جایی هیچ کس ندید
یه درنا یه وقتایی مهمون شه
یه درنا که مشهور شده به امید
صلیب سفیده توی آسمون
کلیسای سینه ام شده مامن اش
از اجداد بازمانده ی دوره گرد
تن ام حجره ی ساکت شیون اش
هزاران کیلومترو پر می زنه
که پر پر نشه آلبوم خاطرات
میاد با سکوتی پر از لحن ِ درد
به اثبات احساسیه واضحات
میاد تا تمنای سیب از بهشت
میاد تا به سر ، شونه خم ، لمس تن
رو شونه اش یه کوه بلند از غمه
تو سینه اش غزال ظریف ختن
میاد تو شب لهجه ی عاشقی
میاد بهت و حیرت بماسه به دل
میاد تا به تعبیر کابوس من
قدم رنجه رو خاب شهر خجل
میاد بشکنه مرز دلتنگیو
گذرنامه ی مرگ ُ باطل کنه
سرم گیج موج پر اش تا ابد
میاد پازل عشق ُ کامل کنه
فریدون کنار دلم شاهده
یه چند وقتیه داره تنها میاد
میاد خاطراتو ورق می زنه
همینکه میاد ، بوی دریا میاد
تا می شینه رو خونیه قلب من
تو مغزم پر از حرفو پچ پچ می شه
تو صندوق سر بسته ی کهنه مون
پر از شاپرک ها و هچ هچ می شه
تو مغزم دوباره خودم متهم
تو پژواک پرهای برفی فغان
پر از تازیانه ام تو سلول شب
وجودم شبیه به آتشفشان
مدار م دچار تشنج شده
پر از سرفه های مشبک شدم
میاد آدم شعر حوا بشه
منم لاجرم شکل لک لک شدم
می گن آرزو شو گرفتن ازش
شنیدم عذا داره حالش بده
می دونم نمیخاد که باور کنه
میاد وا به چنگال ماتم نده
به پژواک مویه اش نفس تنگ شه
تن ام نبش تابوت احساس مو
تو پس کوچه ها باز گدایی کنم
جهان لخت هر روزه ی کاسه مو
دقیقن میزاره تو پاییز میاد
همون فصلی که حال من بد تره
دقیقن تو آبان دلتنگی هام
که چشمام فقط آبرو می بره
دقیقن تو پاییز دلواپسی
دقیقن تو حصر شب انجماد
به وقتی که دستای من یخ زده
میزاره دقیقن تو سرما میاد
دقیقن تو فصلی که ماهی به تور
تو شب های سیلابیه انهدام
سر انگشت بارون رو قلب منه
زمانی که ابرا پی ِ انتقام
به مرگ پلیکانی که تو سفر
به پرتاب سنگی که از سر خوشی
به چشم انتظاری ،به تاری ، به مه
منو شوخی شوخی داری می کشی
یه سیبری سکوت از دلش تا دلم
به پهنای پرواز بالش جنون
به دریا ، به خشکی ، به جنگل قسم
دل هر دو مون از جهان خون ِ خون
یکی آخرین گونه از آسمون
یکی هم زمینی ترین رازقی
دو تا زخمی از هر چی بی رحمیه
دو تا گونه ی نادر از عاشقی
دو تا واژگون تو سراشیب عشق
دو کشتی ، دو سکان ، دو بی ناخدا
دو راهی تمرگیده رو فال ما
دو تا طرح مبهم از اون ابتدا
کدوم جمله می تونه وصف اش کنه؟
چه تشبیهی مشروح حالش بشه؟
خیال کن که موهای خوش عطر یار
پس از کشتن اش ، نرم بالش بشه
خیال کن سپید پر ِ آرزو
شده بالش نرم خاب یه مرد
تو امید دلتنگ این اتفاق
نمی ری با قاتل تو جنگ و نبرد ؟
می شینی تماشای لنج چشات
تو عمان اشکات فرو تر بره؟
می شینی به تکرار اعدام ماه؟
که هق هق روی شونه هات سر بره؟
نمی شه نجنبه رگ غیرت ات
تو این لحظه باید پر از خشم شی
اپال دل ت ، زندگی هم شبق
یه سر نیزه ی محکم از یشم شی
دلت پود بغضو ، چشات تار اشک
تو هر لحظه تندیسی از انتقام
به قرآن قسم که به سهم خودم
به تشبیه تنهاییاشم به جام
می تونی تصور کنی حال مو؟
می تونی بفهمی چی تو قلبمه؟
یه وقتا یه درنای عاشق شده
دقیقن مثال خود آدمه
خیال کن جهان خالی از آدمو
تو تنها کسی باشی که زنده ای
خیال کن که سگ مست زهر الکلی
یه ماشین ، تو تنهایی راننده ای
خیال کن هوا برف و بوران زده س
فضا سرده تاریکیه مطلقه
همون خاطرات و همون جاده ها
دلت توی خونابه مستغرقه
خیال کن که خرجی نداره خیال
خیال کن ، که درد دلم عاریه است
بشین جای درنای قلبم ببین
چه زخم عمیقی تو این قافیه است
یه تونل به طول یه خاب عمیق
که دستام تو دستاش شناور بشه
که تا بوسه‌های شبح وار من
یه سرباز عاشق دلاور بشه
و عشقی که هرگز مدارا نکرد
و سلول به سلول به تاراج رفت
دلم بید مجنون ، سرم شور شمس
و لیلی پی ِ سایه ی کاج رفت
چقد مولوی جامه از هم درید
دلش مثنوی ، داغ عشق اش عسل
چه بی پرده مست هر شب از جور عشق
و شیدای شمس هر غزل تا غزل
نباید از احوال من دور شی
تویی که تو غم های قلبت گمی
خیال کن که این آخرین فرصته
واسه درک موهای جوگندمی
خیال کن بکوبی در خونه تو
تو تنها ترین شخص بی تبصره
خیال کن ببینی اجل پشت ته
و این درب بسته در ِ آخره
تصور بکن ماهیه قرمزی
و تور شکارچی به دور تن ات
یه تنگ بلوری بشه خونه تو
جدا از قبیله ات تا جون کندن ات
تصور بکن آخرین گونه ایی
نمی فهمه حرف تو رو هیچکسی
و تیغ جهان هم پس گردن ات
تا چند لحظه دیگه چقدر بی کسی
به داغ دل مونده دور از عزیز
به فواره ی خونِ در حجله ها
به پنجشنبه های عزیزت قسم
به پاییز به طول شب چله ها
به طوسی ترین حالت قرنیه ات
به صادق ترین صبح در مردمک
به پنهان ترین جمله در شعر من
به تُرنه ، به کرکی ، عزیزم کمک
از این شمع در حالت ذوب شدن
هنوزم یه نیمه دیگه باقیه
هنوزم نفس دست و پا می زنه
درسته شکسته ، پر از داغیه
تو شومینه ی سرخ این سینه چاک
هنوز داغ شعله نفس می کشه
تو رو جان درنای تنهای من
بِدَم در منی که پر از آتشه
هنوزم می تونم که از سیبری تا
فریدونکنار دل ات بپرم
فقط یک نگاه تو واسم بسه
که تهدید مرگ رد بشه از سرم
صدا تا صدا همقدم با سکوت
نفس تا نفس مرگ تدریجیه
هم اونی که می ره به غم مبتلاست
هم اونی که می مونه تو گیجیه
می ری تا که مغلوب حال ت نشی؟
نمی دونی رفتن یه جور کشتنه؟
که رفتن هولوکاست شخصی شده است
که در انحصار حضور زنه
خطر در کمین ژن شاعراست
اینو من نمی گم ، مثالش ؛ امید
همین گونه ی عشق ِ در انقراض
تو این شعر کماکان صداش کن وحید
دلم تونل ترس بی انتها
که بند اش بریده به تکثیر کوچ
تو شب های مسموم این زندگی
دچار سقوط ام تو افکار پوچ
و سیگارمو نخ نخ با دلم
با آتیشی که زیره خاکستره
یا سیگار داره جون مو می کشه
یا من دود سیگارو تو حنجره
چهل چله افتاده رو چلچله
یکی اش نحسیه ممتده بخت خاب
یک اش مرگ دستای گرم دلم
یکی اش خاب راحت تو این تخت خاب
قشون می کشن خاطراتم فقط
جهان یک طرف ، یک طرف هم امید
هزار آرزوی به دل مونده هم
شبونه تو خاب خون مو می مکید
توی کودتا با خودم هر غروب
که دل زخمیو مرهم ام آرزوست
با هر بغضی که می شکنه تو گلوم
اذان و نماز ی بدون وضوست
تو مضنون به شیدایی دیوونگی
که موندن یا رفتن دو سر سوختنه
دچاری به برزخ ، به سر در گمی
ولی می ری چون آخرش رفتنه
می ری جایی که مقتل عشقته
می دونی تو این راه شاید کشته شی
و کابوس تنهایی دنبالته
و تنها تویی که توی مشت شی
می دونی اینارو و حالت بده
ولی می ری چون دل خوشی ات رفتنه
بشین جای درنای قلبم ببین
چی تو قلب امیدم آبستنه
هزاران شکارچی هدف دارنت
هزاران تفنگ تو کمین پرت
خودت توی برزخ گرفتاریو
نمی فهمه حتا تو رو مادرت
نه مادر ، نه خاهر ، نه حتا پدر
برادر که م

موضوع : همه تو موزیک | 1103 بازدید

دیدگاه خود را ارسال کنید

Admin :
در متن ارسال نظر ، از الفاظ رکیک استفاده نکنید

برای دریافت تیک آبی کامنت اینجا کیلیک کنید.

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B :S
کد امنیتی
رفرش
کد امنیتی
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]

کد امنیتی را به صورت لاتین (انگلیسی) وارد کنید

×